سایت خبری فرهنگ عجب شیر سایت خبری فرهنگ عجب شیر
به گزارش فرهنگ عجب شیر ، اعتیاد دانش آموزی، این موضوع به اندازه کافی تکان دهنده است. ۱۳ساله ها پای منقل، اعتیاد پشت نیمکت، مواد به جای مداد و… ، برای اعتیاد دانش آموزی می شود تیتر های خوبی هم انتخاب کرد.
به گزارش آذپرس، رسانه ها همیشه دنبال آمار هایی از اعتیاد دانش آموزی بوده اند و البته مسوولان هم همیشه از انتشار آماری در این باره خودداری کرده اند. آمار های رسمی موجود، قدیمی هستند و هیچ اشاره ای به جزییات ندارند.
مجموعه ای از مصلحت اندیشی ها باعث شده موضوع اعتیاد دانش آموزی به اندازه کافی مورد توجه قرار نگیرد و حتی گاهی فراموش شود. با این حال هر چند وقت یکبار کارشناس یا مسوولی هست که هشداری بدهد و دوباره توجه ها را به سمت دانش آموزانی جلب کند که مشق دود می کنند.
این بار زنگ خطر را یک نماینده مجلس به صدا درآورده است.
*** تغافل در آموزش و پرورش ***
محمد اسماعیل سعیدی، عضـو کمیسیون اجتماعی مجلس، صریح و بی پرده از اعتیاد دانش آموزی حرف می زند و می گوید: وزارت آموزش و پرورش با گذشت بیش از سه دهه از پیروزی انقلاب خیلی از قافله عقب است و مسوولان این وزارتخانه به جای تکذیب اعتیاد در بین دانش آموزان بهتر است به فکر راهکارهایی برای پیشگیری از اعتیاد در مدارس باشند.
وی به استناد آمار سن اعتیاد را ۱۶سالگی می داند و می گوید: آیا می توان ادعا کرد افرادی که در این سن معتاد شده اند هیچ کدام درس نمی خوانند و به مدرسه نمی روند؟
این گلایه را فرمانده نیروی انتظامی که پیش از این دبیر کل سابق ستاد مبارزه با مواد مخدر هم بود، حدود سه سال قبل اینچنین مطرح کرده بود ‘ آموزش و پرورش دانش آموزان معتاد را اخراج می کند و بعد می گوید معتاد نداریم. عمده معتادان ما ترک تحصیلی ها هستند. آن وقت بعضی ها می گویند یک بروشور هم بدهیم به دانش آموزان که بعد هم آنها بریزند زیر پا و بروند. ‘
نماینده مردم تبریز در مجلس هم مانند بسیاری از کارشناسان و خبرنگاران در جست وجوی آماری از تعداد دانش آموزان معتاد است و می گوید: وزیر آموزش و پرورش به جای اینکه در مسئله اعتیاد دانش آموزان فرافکنی کند، به طور صریح بگوید چه تعداد از دانش آموزان معتاد هستند یا مواد مخدر را تجربه کرده اند؟ به جای فرافکنی و تکذیب و… باید با مردم صریح صحبت کنیم و واقعیات را به آنها توضیح دهیم، چرا که با فرافکنی و تکذیب مشکلی حل نمی شود. باید مشکلات را با مردم در میان بگذاریم تا مردم در جریان مسایل باشند و اگر نتوانستیم کاری را انجام دهیم از مردم عذرخواهی کنیم.
پاسخ این پرسش را نه وزیر آموزش و پرورش که مسوولان ستاد مبارزه با مواد مخدر حدود ۵ ماه قبل اعلام کردند.
قایم مقام دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر به خبرنگاران گفت: یک درصد از دانش آموزان مواد مخدر مصرف می کنند. البته این دانش آموزان معتاد نیستند بلکه به صورت تفننی اقدام به مصرف مواد مخدر می کنند و هم اکنون مصرف شیشه و مواد روانگردان رو به افزایش است.
اگر تعداد جامعه دانش آموزی را ۱۲میلیون نفر درنظر بگیریم به این ترتیب در ایران بیش از ۱۲۰هزار دانش آموز مواد تجربه کرده داریم، یعنی یک ورزشگاه آزادی اضافه بر ظرفیت پر از دانش آموزانی است که دست کم یک بار مواد کشیده اند.
یک کارشناس حوزه درمان اعتیاد با اشاره به آمارهایی که مربوط به بیش از هفت سال قبل است، می گوید: بر این اساس حدود ۳۰ هزار دانش آموز معتاد داشتیم که به مراکز ترک اعتیاد مراجعه کرده اند وقتی براساس آمار رسمی ۶۰ درصدی دانشجویان معتاد گفته اند که در دوران تحصیل در مدرسه به مواد مخدر روی آورده اند، نباید تعجب کرد، چرا که سن شروع اعتیاد در کشور پایین آمده و به دوران دبیرستان رسیده است. زمانی باید از تعداد زیاد دانشجویان و دانش آموزان معتاد در کشور تعجب کرد که برای پیشگیری از اعتیاد در کشور کاری اساسی کرده باشیم.
دکتر هومان نارنجی ها، موضوع را اینطور توضیح می دهد: وقتی ما نمی توانیم برنامه پیشگیری از اعتیاد را وارد مدارس کنیم و پوشش این برنامه در مدارس کشور ناقص است، این یعنی دانش آموزان در قبال پیشگیری از اعتیاد هیچ واکسنی دریافت نمی کنند.
این متخصص حوزه اعتیاد با یک حساب و کتاب به سادگی نشان می دهد برای توجه به این موضوع چقدر باید هزینه کنیم.
او می گوید: کل بودجه پیشگیری از اعتیاد در کشور ۲۰ میلیارد تومان است و اگر قرار باشد برای هر دانش یک هزار تومان برای این موضوع هزینه کنیم ۱۴ میلیارد تومان احتیاج است که با این رقم هم نمی توان اقدامی انجام داد.
آموزش و پرورش یا ستاد مبارزه با مواد مخدر، هر کدام مسوول باشند، اصل صورت مسئله سرجایش هست.
براساس یک شیوع شناسی مصرف مواد مخدر که در سال۱۳۹۰ انجام شد میزان مصرف مواد در گروه سنی ۱۵تا ۱۹سال معادل ۱۳/۵۶ درصد بوده است؛ آیا کسی می تواند ادعا کند گرایش به مواد در این سال ها کمتر شده است؟ همه ماجرا همین است، آمار رسمی پنهان می شود، مسوولان تغافل می کنند، دانش آموزان در خطر اعتیاد هستند و بخشی از مدیریت آموزش و پرورش همچنان سرگرم نظام آموزشی است که «چند، چند، چند» باشد.
منبع : ایرنا
